این مطالعه با تمرکز بر شهر جدید صدرا در استان فارس، به بررسی نقش مؤلفههای شهر هوشمند در ارتقای تابآوری شهری پرداخته است. با استفاده از روش ASCIMER و تحلیل SWOT، پژوهش نشان میدهد که اجرای پروژه شهر هوشمند در صدرا تا ۷۵٪ امکانپذیر است. نتایج بر ضرورت توسعه حملونقل هوشمند، محیطزیست پایدار، و مشارکت مردمی برای دستیابی به شهری هوشمند و مقاوم تأکید دارد.
ژوهشی تازه از دانشگاه شیراز با محوریت توسعه شهری هوشمند، شهر جدید صدرا در استان فارس را بهعنوان نمونهای قابل بررسی برای بازطراحی تابآوری شهری در قالب مؤلفههای شهر هوشمند معرفی کرده است. این تحقیق که با مشارکت چهار تن از پژوهشگران حوزه برنامهریزی شهری انجام شده، به بررسی شش بُعد کلیدی در طراحی شهر هوشمند میپردازد: حکمرانی هوشمند، اقتصاد هوشمند، مردم هوشمند، محیط زیست هوشمند، زندگی هوشمند و حملونقل هوشمند.
هدف اصلی این مطالعه، تبیین راهکارهایی برای ارتقای تابآوری شهری در چارچوب توسعه پایدار و بهرهگیری از فناوریهای نوین بوده است. پژوهشگران با استفاده از رویکرد ترکیبی — شامل مشاهده میدانی، مصاحبههای نیمهساختاریافته و تحلیل اسناد — وضعیت صدرا را بر اساس چارچوب ارزیابی «ASCIMER» (ویژه منطقه مدیترانه) بررسی کردند. نتایج نشان میدهد که این شهر جدید دارای ۷۵٪ احتمال موفقیت در پیادهسازی پروژههای شهر هوشمند است.
مطالعه همچنین با بهرهگیری از تحلیل SWOT به بررسی فرصتها و چالشها در مسیر تحقق شهر هوشمند در صدرای فارس پرداخته و بر نیاز به تقویت زیرساختهای حملونقل هوشمند، توسعه برنامههای آموزشی برای ارتقای سواد دیجیتال، و بهرهگیری از الگوهای معماری پایدار تأکید میکند.
پیشنهادهایی همچون ایجاد فضاهای پیادهمحور برای افزایش همبستگی محلهای، استفاده مجدد از ساختارهای شهری موجود برای کاهش اثرات زیستمحیطی، و تلفیق هوشمندانه فناوری با نیازهای اجتماعی و محیطی از جمله راهبردهای اصلی این تحقیق هستند.
این مطالعه با ارائه مدلی قابل بازتولید، الگویی برای دیگر شهرهای در حال توسعه ایران فراهم کرده است تا به سوی آیندهای هوشمند، مقاوم و پایدار حرکت کنند.
مقالات اخیر